İstanbul'a Lale gelir de ben geri kalır mıyım diye düşünerek ne yorgunluğumu ne uykusuzluğumu ne de ertesi gün sabahın köründe kalkmam gerekeceğini düşünmeksizin kendimi Emirgan Korusu'nda buldum. Buldum dediysem 2 saatlik bir trafikten sonra acaba vardığımda güneş gider, akşam iner mi diye düşünerek vardım. Dönüş trafiğini de katınca kendime kızmadım değil. Haftasonu İstanbul'da olmayacağım diye düşünerek aradan çıkarmam gerekiyordu. Üstelik yağmur yağmadan gitmiş olmamı büyük bir talih olarak algılıyorum şu an. Güzellik düşünceyi de güzelleştiren bir durumdur, bakmakla bile olsa da...
